Rozpoczął się kolejny etap konkursu o nagrodę „Okulary ks. Kaczkowskiego. Nie widzę przeszkód”. Spośród zgłoszonych kandydatów wybranych zostało 10 osób i instytucji, nominowanych do tegorocznej nagrody. To spośród nich Kapituła Konkursu wyłoni laureata lub laureatkę. Poznamy ich podczas uroczystej gali, która odbędzie się w Sopocie 9 października 2026 r. w Mamuszki 14.
Osoby i instytucje nominowane do tegorocznej nagrody „Okulary ks. Kaczkowskiego. Nie widzę przeszkód”:
Wiesław Odrobina – społecznik z Sopotu i lider Stowarzyszenia Pomocy Osobom Niepełnosprawnym SPON, który od ponad 35 lat mimo własnej wady wzroku bezkompromisowo przełamuje bariery i niesie wsparcie innym. Z jego inicjatywy powstały m.in. wiejskie filie stowarzyszenia, bezpłatna wypożyczalnia sprzętu rehabilitacyjnego oraz miejskie udogodnienia dla osób niedowidzących w Sopocie. Jego wieloletnia działalność integruje środowisko i udowadnia, że prawdziwą przeszkodą nie jest brak wzroku, lecz obojętność na potrzeby drugiego człowieka.
Barbara Krawczyk-Podlecka – od 14 lat dyrektorka Szkoły Podstawowej nr 2 w Tuszynie z 25-letnim doświadczeniem pedagogicznym, zmieniająca oblicze edukacji włączającej. Pod jej kierownictwem placówka przekształciła się w otwarty, przyjazny ośrodek z oddziałami integracyjnymi, pozyskując m.in. 1,5 mln zł w projekcie „Dostępna Szkoła” na pełne dostosowanie do potrzeb uczniów neuroróżnorodnych. Jako zaangażowana społeczniczka i wolontariuszka łączy ludzi w działaniach charytatywnych – od lokalnej pomocy potrzebującym po organizację wsparcia dla uchodźców z Ukrainy.
Zofia Stodoła – wieloletnia oligofrenopedagożka, fundatorka i prezeska Fundacji oraz Przedsiębiorstwa Społecznego „PRZYSTAŃ” w Słupsku, od dekad konsekwentnie budująca system wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami. Tworzy dla swoich podopiecznych nie tylko miejsca pracy i przestrzenie aktywizacji zawodowej, ale także bezpieczny dom, inicjując m.in. budowę mieszkań treningowych i wspomaganych. Całkowicie społecznie przełamuje bariery, walczy ze stereotypami i daje osobom wykluczonym realną szansę na samodzielne, godne życie.
Elżbieta Kozik – liderka polskiego ruchu onkologicznego, która od ponad trzech dekad zamienia własne doświadczenie choroby nowotworowej w wieloletnią misję społeczną na rzecz pacjentów i ich bliskich. Współtwórczyni Stowarzyszenia Amazonki Warszawa Centrum oraz Federacji Stowarzyszeń Amazonki, założycielka Ruchu Onkologicznego PARS (dawniej Polskie Amazonki Ruch Społeczny). W wieku 86 lat podjęła się kolejnej przełomowej inicjatywy – budowy Ogólnopolskiej Sieci Wolontariatu Onkologicznego. Uhonorowana Złotym Łukiem Amazonek i Odznaką „Za Zasługi dla Miasta Stołecznego Warszawy”, swoją cichą, pełną wrażliwości służbą dba o to, by żaden pacjent w procesie leczenia nie czuł się samotny i opuszczony.
Dawid Goszczycki – fizjoterapeuta dziecięcy z 19-letnim doświadczeniem, specjalizujący się w pozycjonowaniu oraz komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC) dla dzieci z niepełnosprawnościami. Znany ze swojej bezinteresowności i oddania pacjentom, wielokrotnie rezygnował z wynagrodzenia na rzecz rodzin w trudnej sytuacji materialnej, a poprzez swój udział w programie „Milionerzy” i zaangażowanie mediów zainicjował zbiórkę na nowy dom dla swojego podopiecznego z chorobą łamliwości kości. Dziś, mimo zmagań z własną, ciężką i nieuleczalną chorobą odejmującą mu sprawność ruchową, pozostaje wzorem empatii i bezkompromisowej chęci niesienia pomocy innym.
Ewa Groń – prezes Fundacji Novus Genesis, która od 2011 roku z niezwykłą determinacją realizuje misję budowy i uruchomienia Ośrodka Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczego w Kurkocinie dla dzieci i młodzieży w spektrum autyzmu. Pokonując wieloletnie bariery formalne, finansowe i organizacyjne, tworzy bezpieczną, zbliżoną do domowej przestrzeń profesjonalnej terapii, edukacji i wsparcia. Jej konsekwentna, cicha służba przywraca nadzieję rodzinom osób z autyzmem i buduje trwałe zaplecze dla ich godnego, samodzielnego rozwoju.
Barbara Król – prezes Stowarzyszenia „Hospicjum im. Piotra Króla” w Środzie Wielkopolskiej, która po osobistej stracie męża przekształciła własne doświadczenie w wieloletnią misję budowy i otwarcia stacjonarnego hospicjum. Konsekwentnie jednoczy lokalną społeczność i rozwija wolontariat, kładąc nacisk na najwyższe standardy opieki paliatywnej oraz godnościową komunikację z chorymi. Sama również działa jako wolontariuszka towarzysząca przy łóżkach pacjentów, udowadniając, że w centrum opieki medycznej zawsze powinien znajdować się człowiek.
Stowarzyszenie „Serce Torunia” – toruńska organizacja pozarządowa wyrosła z oddolnego ruchu społecznego, od 2021 roku niosąca kompleksową i bezpłatną pomoc osobom w kryzysie bezdomności, uzależnionym oraz zagrożonym wykluczeniem. Poprzez stacjonarną „Sercownię” oraz aktywny streetworking organizacja łączy wsparcie doraźne (posiłki, odzież, higiena) z profesjonalną opieką medyczną, psychologiczną, terapeutyczną i prawną. Działając bez oceniania i stygmatyzacji, pomaga podopiecznym odzyskać dokumenty, podjąć leczenie oraz odbudować poczucie godności, tworząc lokalną sieć solidarności i dając każdemu człowiekowi szansę na nowy początek.
Fundacja Święty Mikołaj dla Seniora – ogólnopolska organizacja pożytku publicznego, która od 2018 roku przełamuje samotność i niewidzialność osób starszych, przebywających w blisko 300 domach pomocy społecznej i placówkach opiekuńczych. Poprzez flagową akcję odręcznie pisanych listów połączyła blisko 40 tysięcy wolontariuszy z ponad 71 tysiącami seniorów, budując międzypokoleniowe relacje i realny ruch społeczny. Organizacja działa holistycznie – od inicjatyw charytatywnych po edukację i działania systemowe, przywracając podopiecznym głos, podmiotowość oraz prawo do marzeń.
Fundacja Panda Team im. Michałka Tarachowicza – poznańska organizacja założona w 2021 roku przez Paulinę i Filipa Tarachowiczów po śmierci ich 4-letniego syna, niosąca kompleksowe i bezpłatne wsparcie osobom w żałobie oraz po stracie bliskich. Fundacja przełamuje społeczne tabu wokół śmierci, tworząc m.in. przestrzeń wsparcia Hope Spot, portal dzieckowzalobie.pl, grupy dla osieroconych rodziców i dzieci oraz autorski model asystenta w żałobie. Łącząc empatię z profesjonalnymi rozwiązaniami systemowymi i edukacją szkół oraz firm, buduje ogólnopolską „wioskę wsparcia”, dzięki której nikt nie musi przechodzić przez stratę w osamotnieniu.
***
Organizatorzy konkursu o nagrodę „Okulary ks. Kaczkowskiego. Nie widzę przeszkód” to: Fundacja im. ks. Jana Kaczkowskiego, Miasto Sopot, Marszałek Województwa Pomorskiego i Miasto Puck. Celem konkursu jest wyróżnienie społeczników oraz instytucji aktywnie pracujących na rzecz drugiego człowieka, bezkompromisowo walczących o równość i godność innych – tak, jak robił to ks. Jan Kaczkowski – „nie widząc przeszkód”. Dzięki nagrodzie poznajemy ich wartościową, lecz często niedostrzeganą pracę.
O tym, kto zostanie laureatem lub laureatką tegorocznej Nagrody „Okulary ks. Kaczkowskiego” przekonamy się na uroczystej Gali, która odbędzie się 9 października 2026 r. w Mamuszki 14. Zwycięzca lub zwyciężczyni otrzyma statuetkę oraz nagrodę finansową w wysokości 50 tys. zł, ufundowaną przez szwajcarską klinikę Bellevue Medical Group.
Ks. dr Jan Kaczkowski urodził się 19 lipca 1977 r. w Gdyni. Mieszkał i uczył się w Sopocie. Swoje kapłańskie życie poświęcił służbie chorym i umierającym. Był założycielem i dyrektorem hospicjum w Pucku. O sprawach ostatecznych mówił z mądrością i humorem. Autorytet, nauczyciel, mentor – nie tylko w dziedzinie bioetyki. Podziwiany przez wierzących i niewierzących. Zmarł 28 marca 2016 roku na glejaka mózgu. Został pochowany w rodzinnym Sopocie. Do końca aktywnie pracował: spotykał się z ludźmi, udzielał sakramentów, głosił kazania i tworzył publikacje, które wciąż pozostają wsparciem dla tysięcy osób.
