Koordynatorzy opieki onkologicznej w Polsce pełnią fundamentalną rolę w zapewnieniu pacjentom ciągłości leczenia i wsparcia – wynika z najnowszego badania autorstwa naukowców Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.
Analiza objęła kompetencje 300 koordynatorów, pracujących w różnych placówkach medycznych w Polsce. Uczestnicy wypełniali autorski kwestionariusz samooceny kompetencji (OCCCSAQ). Badanie obejmowało samoocenę umiejętności w dziesięciu kluczowych obszarach, m.in. komunikacji interpersonalnej, wsparcia psychologicznego, edukacji pacjenta, znajomości prawa medycznego czy zarządzania stresem.
– Najwyżej oceniane kompetencje to komunikacja interpersonalna, wsparcie psychologiczne oraz organizacja pracy, czyli te umiejętności, które bezpośrednio wpływają na komfort pacjenta – podkreślił współautor badania dr Mateusz Grajek.
Badanie wykazało jednak wyraźne luki w znajomości prawa medycznego oraz w radzeniu sobie ze stresem.
– Wyniki jasno pokazują, że potrzebne są dodatkowe szkolenia z zakresu prawa i strategii przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu – stwierdziła współautorka dr Eliza Działach.
Autorzy podkreślają, że rola koordynatora wykracza poza zadania administracyjne. Koordynator staje się przewodnikiem i rzecznikiem pacjenta w złożonym systemie opieki, minimalizując ryzyko chaosu informacyjnego i opóźnień w leczeniu.
– Odpowiednio wyszkolony koordynator nie tylko organizuje proces leczenia, ale też zapewnia wsparcie emocjonalne i edukację zdrowotną – podsumował dr Grajek.
Eksperci zaznaczyli, że standaryzacja kompetencji w obszarach takich, jak edukacja pacjenta czy wsparcie psychologiczne, oraz dalsze inwestycje w rozwój zawodowy koordynatorów mogą znacząco podnieść jakość opieki onkologicznej.
Wyniki badania zostały opublikowane w czasopiśmie „Reports of Practical Oncology and Radiotherapy”, podkreślając znaczenie koordynatorów jako kluczowego ogniwa w polskim systemie opieki onkologicznej. (PAP)
Nauka w Polsce
Źródło: naukawpolsce.pl
