Nieobecność - historia inspirowana walką z boreliozą

Nieobecność - historia inspirowana walką z boreliozą

W 2018 r. odnotowano w Polsce ponad 20 tys. zachorowań na boreliozę. Historia przedstawiona w książce „Nieobecność” inspirowana jest przeżyciami reżyserki Magdaleny Piekorz – reżyserki kultowego filmu Pręgi. Premiera książki zaplanowana jest na 15 maja br.

Historia Magdaleny Piekorz wstrząsnęła opinią publiczną w Polsce. Jej walka z boreliozą trwała blisko trzy lata. Reżyserka musiała zmierzyć się nie tylko ze śmiertelnie niebezpieczną chorobą, ale również bezradnością służby zdrowia i niezrozumieniem ze strony otoczenia.

Sytuacja osób cierpiących na boreliozę jest wyjątkowo trudna. Zróżnicowane i mało charakterystyczne objawy utrudniają diagnostykę, choroba niszczy zarówno zdrowie fizycznie, jak i psychiczne. Chorzy kierowani są do kolejnych specjalistów, którzy nie potrafią im pomóc. Często uznaje się ich za hipochondryków i poddaje bezpodstawnemu leczeniu psychiatrycznemu. Borelioza odbiera sprawność i chęć do życia, w wielu przypadkach doprowadza do prób samobójczych.

W niektórych regionach Polski już co drugi kleszcz jest nosicielem wywołujących chorobę krętków Borrelia burgdorferi. Niebezpieczne pajęczaki można spotkać praktycznie wszędzie – także w parkach i ogrodach. Liczba zakażeń ciągle rośnie. W samym 2018 roku w Polsce odnotowano ponad 20 tysięcy nowych zachorowań. Niestety wciąż nie wypracowano skutecznego modelu walki z ich konsekwencjami.

Książka Magdaleny Piekorz i Ewy Kopsik opowiada historię uzdolnionej baletnicy, której życie wreszcie zaczyna się układać. Otrzymuje upragnioną rolę, spotyka mężczyznę, u którego boku czuje się szczęśliwa. Nagle wszystkie plany przekreśla ciężka choroba. Kolejni lekarze nie są w stanie jej pomóc, na próbę zostaje wystawiona również miłość. Diagnozę udaje się ustalić dzięki przypadkowemu spotkaniu z kobietą, która wcześniej przeszła przez taki sam koszmar. Do zakażenia boreliozą doprowadziło ukąszenie kleszcza sprzed 10 lat. Wyczerpująca terapia wyniszcza bohaterkę. Nic nie jest jednak silniejsze od pragnienia powrotu na scenę.